شعری در رثای حضرت زهرا (س)
آن شب در آن بیت العزاء غوغا به پا بود
آنچه در زیر مشاهده می کنید، مرثیه ای از قاسم نعمتی برای حضرت صدیقه طاهره حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها است.
| آن شب در آن بیت العزا غوغا به پا بود |
تصویر یک زن روی دست مرتضی بود |
| مانند شیشه چند جای او ترک داشت |
این ها همه درد سر شیر خدا بود |
| هی دست روی دست میزد راه می رفت |
صدها گره در کار یک مشکل گشا بود |
| یک مرد تنها دو کنیز و این همه زخم |
غسل و کفن پیش نگاه بچه ها بود |
| هر عضو را بینی که کاری تر شکسته |
بی شک همانجا بوسه گاه مصطفی بود |
| یادش نرفته حیدر کرار روزی |
می دید زهرایش به زیر دست و پا بود |
| مادر به هر درد سری آخر کفن شد |
دلشوره ها بهر شهید کربلا بود |
| پیراهنش را از تنش بیرون کشیدند |
یوسف اسیر گرگ های بی حیا بود |
| یک پیکر عریان و بی سر روی خاک |
منزل به منزل راس او بر نیزه ها بود |
| جا دارد از این روضه نوکرها بمیرند |
تشییع آقا بین تکه بوریا بود |
| اهل القری آقای مارا دفن کردند |
آن آقایی که در بیبان ها رها بود |
| فرمود فرزندش نشد او را ببوسم |
چون بند بند پیکرش از هم جدا بود |
شاعر: قاسم نعمتی
