پاسدار شهید بهروز عبادی؛ از نانوایى محله تا مسئول مخابرات گردان

به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، شهید بهروز عبادی ۱۰ مهر ماه ۱۳۴۱ در خانواده‌ای مذهبی و پایبند به ارزش‌های اسلامی در اسدآباد چشم به جهان گشود. از نوجوانی به فرائض دینی مقید بود و ادب و رفتار او نسبت به بزرگ‌ترها و اعضای خانواده، همیشه مورد تحسین بود. در سال‌های قبل از جنگ، هنگامی که در نانوایی کار می‌کرد، حتی در گرمای طاقت‌فرسای تابستان و مقابل تنور، روزه‌داری را ترک نمی‌کرد و با اخلاص به کار و عبادت ادامه می‌داد.

با آغاز انقلاب و سپس تجاوز رژیم بعثی عراق به خاک میهن، شهید عبادی که از نوجوانی روحیه‌ای انقلابی و شجاع داشت، راه جبهه را پیش گرفت و در کسوت پاسداری در دفاع مقدس حضوری فعال یافت. او نه تنها در جبهه‌ها شجاعت نشان داد، بلکه در زندگی شخصی نیز نمونه‌ای از صداقت و ایثار بود: پس از بازگشت هر مرخصی، نخستین کارش سرکشی به حال و احوال اقوام و دل‌جویی از بیماران و نیازمندان بود؛ حتی بسته‌های ارسالیِ کمپوت و هدایا را که اقوام برای او می‌آوردند، به جبهه‌ها می‌فرستاد.

یکی از ویژگی‌های برجستهٔ شهید عبادی، تقید به نماز اول وقت و انس با قرآن پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب بود. محبت و دلسوزی او نسبت به خواهران و توصیه‌های مکرر به رعایت حجاب و پاکدامنی، گواهی بود بر عمق ایمان و آگاهی او. شهید عبادی که خود باور داشت روزی به فیض شهادت نائل خواهد آمد، در وصیت‌نامه‌اش از خانواده خواسته بود هنگام شهادتش عزاداری‌ای انجام دهند که موجب عیش و شادی دشمنان نشود.

در ۲۰ شهریور ۱۳۶۵، در جریان نبردی سخت در جزیرهٔ مجنون و در حالی که مسئول مخابرات گردان ۱۵۴ تیپ ۳۲ انصارالحسین(ع) همدان بود، به درجهٔ رفیع شهادت نائل آمد؛ پیکر پاک ایشان در آن مقطع در منطقهٔ تحت اشغال دشمن باقی ماند و به مفقودالاثر تبدیل شد. سال‌ها انتظار خانواده و شهر با تلاش‌های پیگیر تفحص به پایان رسید و پس از ۱۲–۱۳ سال، پیکر مطهر شهید بازگشت و با تشییع پُرشکوه و آغوشی گرم از سوی مردم و خانواده در گلزار شهدای اسدآباد به خاک سپرده شد.

در بخشی از وصیت‌نامهٔ ایشان آمده است: «خداوندا اگر قرار است بمیرم، چرا در خانه و بستر رختخواب باشد؟ خداوندا مرا به دست بدترین دشمنان اسلام و ائمهٔ اطهار بمیران.» این آرزوی رزمندهٔ شجاع، در میدان نبرد جامهٔ عمل پوشید و او به‌عنوان یکی از گلچین‌شدگان محضر رضوان الهی، نامش در میان شهدای دیار جاودانه شد.

بازگشت پیکر پاک شهید بهروز عبادی پس از سال‌ها دوری، یاد و خاطرهٔ ایثار و فداکاری‌های دوران دفاع مقدس را در شهر زنده کرد و باعث تجدید عهد و پیمان  با ارزش‌های انقلاب و شهدا شد.

روحش شاد و راهش پررهرو باد؛ یاد و نامش تا همیشه در دل مردم قدرشناس اسدآباد جاودان خواهد ماند.

انتهای پیام/