
به گزارش خبرنگار بسيج گتوند او از همان خاک قهرمانپرور برخاست و در دفاع از میهن جانش را وقف پرچم سهرنگ کرد.
سال ۱۳۶۴ یک هفته پس از پیمان ازدواج به پیمان جهاد وفادار ماند و دوباره پا به میدان نبرد گذاشت. در عملیات غرورآفرین والفجر ۸ زخمهایی به یادگار گرفت که هیچ مرهمی جز دیدار معبود نداشت: یک دست و یک پا تقدیم راه وطن کرد سه گلوله دوشیکا و بیش از ۱۶۰ ترکش بر اندامش ماندگار شد.
نخستین بار در سال ۶۴ مرگ با آغوش باز به استقبالش آمد اما تقدیر هنوز مأموریتش را تمام نکرده بود. ۳۱ شهریور سال ۱۳۹۷ در صف اول رژه نیروهای مسلح اهواز گلوله ناجوانمردان تروریست این بار وعده دیرینهاش با شهادت را کامل کرد.
و امروز نامش نه فقط بر دفتر خاطره ها که بر پیشانی تاریخ خوزستان با جوهر خون و غیرت حک شده است قلهای که هرگز غروب را نمیشناسد و فانوسی که راه فردا را روشن نگاه میدارد.
یادداشت
یادداشت؛
یادداشت خبرنگار/خاک جانسپرده؛