روضه‌ای که به عرش رسید

به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از قم؛ در مراسمی ویژه با حضور خواهران بسیجی شهر قنوات، زهرا مومنی، فرزند حجت‌الاسلام سیدعلی مومنی، از واقعه تلخ و تاریخی ۲۴ دی‌ماه ۱۳۶۵ در قم سخن گفت؛ روزی که خانه‌ای ساده در کوچه ۴۴ خیابان سمیه که مأمن روضه‌های فاطمی بود، هدف حمله هوایی رژیم بعث عراق قرار گرفت و به خاک و خون کشیده شد.

وی گفت: پدرم از شاگردان امام خمینی (ره) در نجف بود. پس از کودتای صدام و تعقیب روحانیون، مجبور شدیم عراق را ترک کنیم. در مرز، شرطه‌های بعث عمامه پدرم را به زمین انداختند. من فقط هفت سال داشتم و با گریه گفتم: چرا باید پدرم را بزنند؟

مومنی افزود: پس از مهاجرت به ایران، حاج‌آقا مومنی در خانه‌ای ساده و بی‌تجمل در قم، هر سال از سیزدهم تا پانزدهم جمادی‌الاول مجلس روضه حضرت زهرا (س) را برگزار می‌کرد. صبح روز ۲۴ دی‌ماه ۱۳۶۵، روز مراسم، بوی مدینه در فضای خانه پیچیده بود. 

وی ادامه داد: یکی از خواهران همسایه، شب پیش از مراسم، خواب دیده بود که حضرت زهرا (س) همراه سه بانوی بهشتی وارد کوچه شدند و به سوی خانه ما آمدند. حضرت وارد خانه شدند و ما نیز پشت سرشان ایستادیم و همه با ایشان نماز خواندیم. در پایان، حضرت فرمودند: این مجلس مورد رضایت ماست.

مومنی در روایت آن روز می‌گوید: وقتی این خواب را شنیدم، با خود گفتم: عجب خوابی! حضرت با نماز دعوت کرده‌اند... یعنی در این مسیر، نماز حرف اول را می‌زند.

وی افزود: سیدمحمد، فرزند بزرگ حاج‌آقا و طلبه جوان، مجلس را آغاز کرد. هنوز نیم‌ساعتی نگذشته بود که صدای مهیب انفجار، دود و آتش و گردوخاک، خانه را در خود فرو برد.

دختر ۱۶ ساله ای که آن روز میزبان این شهدا بود؛ اتفاقی که رخ داد را اینطور بازگو می کند: چهره‌ها متفاوت بودند، نمی‌دانستیم نیم‌ساعت قبل از شهادتشان است. در بمباران هواپیماهای بعثی، هجده مادر و فرزند و سه جنین به شهادت رسیدند. نوزاد دختر حاج‌آقا نیز در میان شهدا بود. پیکرها تا نیمه‌شب از زیر آوار بیرون کشیده شدند.
امروز آن خانه به «مقتل‌الشهداء فاطمیه» و حسینیه‌ای برای یادبود آن شهیدان تبدیل شده است.

در پایان مراسم، مومنی با اشاره به سبک زندگی پدر و مادرش گفت: پدرم زندگی‌اش را بر مدار دین تنظیم کرده بود و مادرم هم‌سنگرش بود. خدا از بندگان مجاهد می‌پذیرد. جاهدوا فی سبیل‌الله.

این واقعه، نمادی از مظلومیت و ایثار مردمی است که در راه عشق به اهل‌بیت (ع) جان دادند و خانه‌شان را تا عرش رساندند.

انتهای پیام/ ده‌پرور