به گزارش خبرگزاری بسیج جامعه زنان،-در روزهای موسوم به «جنگ ۱۲ روزه» که تهران زیر آژیرها و شرایط اضطراری شبانهروزی قرار داشت، گروهی از زنان آتشنشان در شرایط بحرانی به خط مقدم امداد و نجات رفتند. این گروه شامل ۱۶ زن از سازمان آتشنشانی تهران بود که حضور آنان در عملیاتها، بیانگر شجاعت، توانمندی و ایستادگی بود.
در شرایطی که بسیاری از خیابانها مسدود شده و محیط با دود، انفجار و ریزش ساختمانها همراه بود، این زنان که سالها آموزش حرفهای دیده بودند، در کنار همکاران مرد خود وارد مناطق حادثهدیده میشدند. نوع حادثه تفاوتی نداشت؛ از گزارش زلزلهزدگی یک ساختمان تا آتشسوزی ناشی از اصابت ترکش یا نجات افراد گرفتار در دود، همه عملیاتها با تکیه بر آرامش و مهارتی که از دورههای سخت آموزشی به دست آورده بودند، انجام شد.
این نیروها بیان میکردند که سختترین لحظه عملیات نه گرمای آتش و نه سنگینی آوار، بلکه زمانی بود که مشاهده میکردند خانوادهای زیر آوار صدا میزند، کودکی به دنبال مادر خود فریاد میزند یا سالمندی برای تنفس تلاش میکند. با این حال، چنین لحظاتی موجب تقویت انگیزه و توان آنان میشد.
این ۱۶ زن در طول این ۱۲ روز، شیفتهای فشرده و بدون وقفه داشتند و معمولاً تنها چند ساعت بین عملیاتها استراحت میکردند؛ با وجود این، هیچگاه از میدان خارج نشدند. در گزارشهای داخلی سازمان، از دقت، تمرکز و مهارت بالای آنان در تکنیکهای امداد و نجات یاد شده است؛ از کار با تجهیزات سنگین تا عملیات نجات ارتفاع، جستوجوی مصدومان و ارائه پشتیبانی روانی به آسیبدیدگان.
این نیروها پس از پایان وضعیت بحرانی، بدون جلب توجه و بدون انتظار دیدهشدن، به شیفتهای معمول خود بازگشتند. برای شهروندانی که در آن روزهای سخت نجات یافتند، نام این زنان با معنای امید پیوند خورده است.
شانزده زن آتشنشان تهران در جریان این عملیاتها نشان دادند که قهرمانی وابسته به جنسیت نیست و نیازمند ارادهای است که از شرایط دشوار و خطرناک هراسی ندارد.
