روایتگری در مسیر نور؛ ضرورتی برای امروز و فردای نسل‌ها

روایتگری، تنها بازگویی چند خاطره یا بیان لحظاتی از تاریخ نیست؛ هنری است که با روح و جان مخاطب پیوند می‌خورد و حقیقتی از گذشته را به اکنون هدیه می‌دهد.

سردار آزادی، در سخنانی بر نقش بنیادین روایتگران راهیان نور تأکید کرد و هشدار داد که با گذر زمان، فاصله نسلی می‌تواند زمینه‌ساز خلأهایی شود؛ خلأهایی که اگر برای آن چاره‌اندیشی نشود، بخش‌هایی از حقیقت دفاع مقدس در غبار زمان پنهان می‌ماند. برگزاری دوره‌های تربیت راوی، پاسخی هوشمندانه به همین نیاز است؛

اقدامی که توان انتقال تجربه را از نسل شهدا و رزمندگان به نسل‌های آینده حفظ می‌کند. روایتگریِ اثرگذار، بیش از هر چیز بر شناخت دقیق مخاطب استوار است. پیام زمانی در جان مخاطب می‌نشیند که روایتگر بداند با چه نسل، نگاه و زبانی روبه‌روست.

انتقال مفهوم، تنها به مهارت سخنوری خلاصه نمی‌شود؛ بلکه نیازمند اشراف به موضوع، تسلط بر لحظات تاریخی و توان برقراری ارتباطی عاطفی و اندیشه‌محور است. این اصل، ریشه‌ای عمیق در آموزه‌های قرآنی نیز دارد. قرآن کریم با اشاره به گفت‌وگوی پیامبران با مردم در زبان و فهم خودشان، بر اهمیت مخاطب‌شناسی صحه می‌گذارد. همین روش الهی، امروز نیز الگوی روایتگری دفاع مقدس است؛

روایتی که باید به زبان نسل فردا، با ادبیات و دغدغه‌های آنان بازگو شود تا پیام شهدا همچنان زنده و جاری بماند. روایتگریِ درست، احیای حقیقت است. اگر راویان امروز، با دانش و مهارت قدم در این مسیر بگذارند، چراغ راه فردا روشن خواهد ماند؛ چراغی که میراث دفاع مقدس را از گذشته تا آینده پیوند می‌دهد.