دیدار صمیمانه فرمانده و بسیجیان حوزه‌های ۱۲۷ و ۱۲۸ با خانواده معزز شهدا گرمدره

به گزارش خبرگزاری بسیج از البرز، همزمان با ایام گرامیداشت وفات حضرت‌ام‌البنین (س) و روز تکریم و بزرگداشت مادران و همسران شهدا، جمعی از بسیجیان و فرمانده حوزه‌های ۱۲۷و ۱۲۸ سپاه ناحیه امام حسین علیه السلام، به منظور ادای احترام به مقام شامخ شهادت، دیدار‌هایی صمیمانه با خانواده شهدای (شهید علی اکبر طالبی، شهید منصوری، شهید علی اکبر علی مددی، شهید سعید ذوالفقاری، شهید بهروز قدردانی، شهید کاظم خیرآبادی و شهید حمیدرضا کشاورز) داشتند.

شهید علی اکبر طالبی یکم اسفند ۱۳۴۶ و در شهرستان تهران به دنیا آمد، پدرش محمد، کارگر بود و مادرش هاجر نام داشت و دانش آموز اول راهنمایی بود و از سوی بسیج در جبهه حضور یافت.

بیست و نهم آذر ۶۱ در قصر شیرین توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و پیکرش را در بهشت سادات شهر گرمدره تابعه شهرستان کرج به خاک سپرده شد.

شهید علی اکبر علی مددی، یادگار «حسن رضا» سوم شهریور ماه سال ۱۳۴۵ در تهران به دنیا آمد و از همان دوران کودکی علاقه خاصی به قرآن داشت و به عنوان مؤذن مسجد نیز فعالیت می‌کرد.

دوران تحصیلی این شهید، مصادف بود با اوایل انقلاب که نیز در این دوران همراه با دوستان خود حضوری فعال در تظاهرات مردمی داشت و این شهید بزرگوار پس از اخذ دیپلم در کنکور سراسری شرکت کرد و موفق به قبولی در دانشگاه نیز شد، اما به دلیل شرایط خاص کشور، حضور در جبهه‌های نبرد را به تحصیل در دانشگاه ترجیح داده و به عنوان سرباز، بعد از طی سه ماه آموزشی در ساری، راهی کردستان شد و در گروه شناسایی و تأمین جاده‌ها، نقش آفرینی کرد.

سرانجام این شهید والامقام در سی‌ام تیرماه سال ۱۳۶۶ به دست منافقین و دموکرات‌ها در سردشت به شهادت رسید و پیکر پاکش چهار روز بعد در روز چهارم مرداد ماه به خاک سپرده شد.

شهید خیرآبادی متولد سال ۱۳۴۴ علاقه فراوانی به تلاوت و یادگیری قرآن و مجالس عزاداری خاندان عصمت طهارت داشت و با شروع و اوج‌گیری انقلاب اسلامی وی با کمی سن و کوچکی جثه‌اش در تظاهرات و راهپیمائی‌های میلیونی سیل خروشان در کنار امت حزب الله شرکت فعالی داشت و حتی چندین بار مورد تعقیب مزدوران شاه قرار گرفت، اما از مهلکه جان سالم به در برد.

وی همیشه می‌گفت؛ من باید به جبهه بروم و دین خود را به اسلام و شهدا ادا کنم، تا اینکه در اواخر خدمتش به جنوب منتقل شد، پس از چندین ماه نبرد بی امان در جبهه‌های نور علیه ظلمت توفیق آن را پیدا کرد و در عملیات عقب راندن متجاوزین بعثی از منطقه فکه در کنار سپاهیان وحید با خصم زبون وارد عمل شود و در گروه ضربت حماسه‌ها آفرید و پس از چندین روز نبرد سخت در حالی که آخرین گلوله‌هایش را به سوی قلب سپاه دشمن شلیک می‌کرد در سحرگاه دهم اردیبهشت ۱۳۶۵ غرق در خون شد و به دیدار معبودش شتافت.

شهید خلبان سرتیپ دوم سعید ذوالفقاری متولد سال ۱۳۵۳ بود که در سال ۱۳۷۱وارد نیروی هوایی ارتش شد و از نامداران برجسته این نیرو به شمار می‌آمده است، و درجه سرتیپ دومی خود را در سال ۹۳ دریافت کرده و استاد پرواز خلبان‌ها بوده است که در سانحه انفجار هواپیمای فانتوم در ۲۴ تیر ماه ۱۳۹٣، به شهادت رسید.

خواهر شهید ذوالفقاری با بیان خاطره‌ای از شهید، گفت: عید سال ۹۲ همگی به اصفهان سفر کردیم، سعید عیدی همه را داد ولی به من که رسید، گفت؛ باید قرآن از حفظ بخونی بعد عیدی میدم، اون روز‌ها تحکیم سوره اسرا را داشتیم، سه روز بعد از نماز صبح، مرتب ازم می‌پرسید؛ تا مطمئن بشود خوب حفظ شدم یا نه، کارت هدیه آن سال واقعا عالی بود.

شهید بهروز قدردانی، فرزند حسن، متولد ۲۵ دی ماه ۱۳۴۳ در تهران و با شغل آزاد، در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۳۶۵ در منطقه سومار به مقام شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای شهر گرمدره به خاک سپرده شده است.

شهید رضا منصوری در بیستم شهریور ۱۳۴۴، در شهرستان تهران به دنیا آمد و دانش آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود، از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، ششم آبان ۱۳۶۲، با سمت کمک آرپی جی زن در مرز ایران و عراق بر اثر اصابت آتش خمپاره و سوختگی شدید به شهادت رسید و مزارش در گلزار شهدای شهرستان اراک واقع است.

هدف از این دیدارها، تجدید میثاق با آرمان‌های شهدا و تقویت پیوند عاطفی میان نسل‌ها بود.

مادر شهید کشاورز در این دیدار صمیمانه، خاطراتی شیرین و تاثیرگذار از دوران کودکی و رشاد‌ت‌های پسر شهیدشان برای حاضرین بازگو کرد.

شهید حمیدرضا کشاورز، یادگار «خسرو» ۱۰ فروردین سال ۱۳۵۱ در کرج چشم به جهان گشود و در سن هفت سالگی و همزمان با آغاز انقلاب اسلامی وارد مدرسه شد و در همین ایام، همراه با خانواده در راهپیمایی‌های انقلابی شرکت می‌کرد و شهید علاوه بر تحصیل، در فصول تابستان به کار و کوشش نیز می‌پرداخت و حاصل دسترنج خود را تقدیم به خانواده می‌کرد.

به علت علاقه‌ای که به رشتهِ برق و الکترونیک داشت وارد هنرستان شد، اما به خاطر مشکلات اقتصادی تحصیل را رها کرده و در یک کارگاه نجاری مشغول به کار شد و با فرارسیدن زمان خدمت مقدس سربازی، بعد از گذراندن دوران آموزشی در شهرستان تکاب، به درخواست خودش به منطقهِ کردستان و سردشت منتقل و به عنوان بی سیم چی، فعالیت کرد.

سرانجام این شهید گرانقدر ۱۲ بهمن ماه سال ۱۳۷۱ در درگیری با عناصر ضدانقلاب در کوه‌های سردشت اسلام آباد بعد از مقاومت و شجاعت فراوان اسیر شد و چون به عنوان بی سیم چی شناسایی شده بود، مورد شکنجهِ شدید آنها قرار گرفت و پس از ساعاتی بر اثر شلیک تیر، به چشمان مبارکش، به درجهِ رفیع شهادت نائل گشت.