تهاجم خاموش! 

جنگ نرم، به زبان ساده، یعنی دستکاری احساسات و ادراک مردم؛ به‌گونه‌ای که مرز میان عشق و نفرت جابه‌جا شود و فرد، دوست را دشمن و دشمن را دوست تصور کند. نتیجه چنین تحریفی این است که انسان برخلاف اصولی همچون «أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ» رفتار می‌کند.

رسانه‌های معاند با ایجاد ظاهری از دلسوزی و صداقت، ابتدا اعتماد مخاطب را جلب می‌کنند. سپس با حجم بالایی از دروغ، تحریف و سیاه‌نمایی، ذهن او را تحت فشار قرار داده و امکان تشخیص واقعیت را از او می‌گیرند. هدف اصلی این جریان، القای یأس، تردید و بی‌اعتمادی نسبت به نظام است.

«تنها راه مقابله با این دروغ‌های فریبنده، افشای هنرمندانه حقایق و روشنگری دقیق و به‌موقع است.

این مواجهه هوشمندانه دو پیامد مهم دارد:

ماهیت و برنامه‌های دشمن برای مردم آشکار می‌شود.

مردم توان تشخیص حقیقت از تحریف را به دست می‌آورند و احساس مسئولیت بیشتری می‌کنند.

با وجود حجم عظیم اطلاعات و تکرار مداوم دروغ‌ها، هنوز هم می‌توان حق را از باطل تشخیص داد—به شرط آنکه هوشیاری و دقت را از دست ندهیم.

پس مراقب هم‌صدا شدن ناخواسته با جریان‌های مخرب باشید و اگر توانستید، دیگران را نیز آگاه کنید.

مصطفی دودانگه