خانه ای که کلاس درس شد

به گزارش خبرگزاری بسیج از آذربایجان شرقی، در پی شیوع آنفولانزا و غیرحضوری شدن مدارس استان آذربایجان شرقی، فرآیند آموزش برای برخی دانش‌آموزان، به‌ویژه دانش‌آموزان پایه اول ابتدایی با تغییراتی همراه شده است؛ محدودیت‌های آموزش مجازی، امکان یادگیری مؤثر را برای همه دانش‌آموزان به‌طور یکسان فراهم نکرده و برخی از آنان نیازمند حمایت آموزشی بیشتری هستند. 

در همین راستا، آقای حافظ مهدیزاده، آموزگار پایه اول مدرسه استاد شهریار هوراند با احساس مسئولیت حرفه‌ای و تعهد آموزشی، به‌صورت داوطلبانه و رایگان، اقدام به برگزاری کلاس‌های آموزشی حضوری و انفرادی در منزل خود برای دانش‌آموزانی کرده است که در یادگیری از طریق شبکه شاد با مشکل مواجه‌ هستند. 

این اقدام ارزشمند، جلوه‌ای روشن از نقش تأثیرگذار معلم در تضمین عدالت آموزشی و پیشگیری از افت تحصیلی در شرایط خاص است؛ حرکتی که می‌تواند الگویی شایسته برای توجه بیشتر به نیازهای آموزشی دانش‌آموزان در دوره آموزش غیرحضوری باشد. مهدیزاده در توضیح انگیزه خود اظهار می‌کند: پایه اول ابتدایی، زیربنای شکل‌گیری مهارت‌های سوادآموزی دانش‌آموزان است و هرگونه ضعف در این مقطع می‌تواند آثار بلندمدتی در روند تحصیلی آنان داشته باشد. از این‌رو، ضروری دیدم برای دانش‌آموزانی که امکان بهره‌مندی کامل از آموزش مجازی را ندارند، شرایط یادگیری مؤثرتری فراهم شود. 

وی می‌افزاید: مسئولیت معلم، فقط محدود به ساعات رسمی کلاس درس نیست. در شرایطی که دانش‌آموزان با موانع آموزشی مواجه می‌شوند، همراهی و حمایت آموزشی یک ضرورت حرفه‌ای و اخلاقی است. 

این آموزگار هوراندی در خاطرنشان می‌کند: هدف اصلی از این اقدام، حفظ پیوستگی آموزشی و اطمینان از آن است که هیچ دانش‌آموزی به دلیل شرایط موجود، از حق یادگیری محروم نماند. توفیق دانش‌آموزان، بزرگ‌ترین انگیزه و پاداش برای یک معلم است. 

این آموزگار، دانش‌آموخته رشته آموزش ابتدایی از دانشگاه تربیت معلم پردیس علامه امینی است که پس از ۲۱ خدمت در دستگاه تعلیم و تربیت استان، تدریس در کلاس اول ابتدائی را که به گفته آموزگاران، یکی از سخت‌ترین پایه‌های تحصیلی و شیرین‌ترین‌ها به شمار می‌آید را در سال تحصیلی ۱۴۰۵_۱۴۰۴ عهده‌دار شده است. 

کلاس درس او از ابزارهای آموزشی ساده و دست‌ساز پر است و حتی در کلاس درس برگزار شده در خانه هم دست‌ورزی ریاضی بر روی زمین برای جمع عدد ۳ و ۵ دیده می‌شود. از مهدیزاده سوال می‌کنیم که تدریس در پایه اول، آن هم بعد از ۲۱ سال، سخت نیست؟، در جواب می‌گوید: به جز سال‌های تدریس در روستا که اغلب چندپایه بودند، کل سال‌های خدمتم را در پایه‌های اول و دوم ابتدائی به خصوص پایه اول گذرانده‌ام و علاقه خاصی به تدریس در این پایه دارم. 

مهدیزاده که پیش از این بارها به دلیل برپایی کتابخانه کلاسی و اجرای طرح "شکوفه‌های دانش" و برگزاری کلاس‌های تقویتی رایگان، مورد تحسین آموزش و پرورش منطقه قرار گرفته است، حالا از تصمیمیش برای برپایی کلاس حضوری در دورانی می‌گوید که آموزش غیرحضوری بر روند پیشبرد اهداف آموزشی و تربیتی، سایه انداخته است.