
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، مسجد در تاریخ انقلاب اسلامی ایران همواره فراتر از یک مکان عبادی عمل کرده و بهعنوان پایگاهی اجتماعی، فرهنگی و تربیتی نقشآفرینی کرده است. تجربه سالهای اخیر نیز نشان میدهد هر جا پیوند مردم با مسجد تقویت شده، سرمایه اجتماعی افزایش یافته و جامعه در برابر بحرانها مقاومتر عمل کرده است.
در روزگاری که دشمنان با بهرهگیری از ابزارهای رسانهای و عملیات روانی در پی تضعیف باورهای دینی و ایجاد شکاف میان نسلها هستند، توجه ویژه به مساجد اهمیتی دوچندان پیدا میکند. حمله به نمادهای دینی و تلاش برای تخریب یا بیاثر کردن مساجد، خود گواه روشنی بر نقش کلیدی این نهاد الهی در هدایت افکار عمومی و صیانت از هویت اسلامی جامعه است.
مساجد میتوانند با ایفای نقش فعال در محلات، مدارس و حتی ادارات، به کانونی برای گفتوگو با نسل جوان و بهویژه نسل جدید تبدیل شوند؛ نسلی که نیازمند زبان اقناع، هنر، ادبیات و ارتباط صمیمانه است، نه صرفاً توصیههای دستوری؛ اگر مسجد بتواند پاسخگوی نیازهای فکری، معنوی و اجتماعی این نسل باشد، بسیاری از آسیبهای اجتماعی بهصورت ریشهای کاهش خواهد یافت.
از سوی دیگر، حضور مسئولان و مدیران در مساجد و نمازهای جمعه، نهتنها نشانهای از پایبندی عملی به ارزشهای دینی است، بلکه زمینهساز اعتماد عمومی و تقویت پیوند میان مردم و حاکمیت نیز خواهد بود. این حضور باید واقعی، مستمر و همراه با شنیدن دغدغههای مردم باشد.
توجه به زیرساختهای نماز، از نمازخانههای مدارس گرفته تا مجتمعهای بینراهی، نیز بخش جداییناپذیر از ترویج فرهنگ نماز است. نمیتوان از جامعه انتظار تعمیق باورهای دینی داشت، در حالی که بسترهای حداقلی برای انجام فریضه نماز فراهم نباشد.
در نهایت باید گفت، مسجد همچنان یکی از مؤثرترین سنگرهای فرهنگی و اجتماعی انقلاب اسلامی است. تقویت مساجد، در حقیقت سرمایهگذاری بلندمدت برای حفظ ایمان، انسجام اجتماعی و آینده فرهنگی کشور به شمار میرود؛ مسیری که غفلت از آن، هزینههایی جبرانناپذیر بههمراه خواهد داشت.
خبرنگار:علی اکبری ساجد
انتهای پیام/
یادداشت
یادداشت؛
یادداشت خبرنگار/خاک جانسپرده؛