حکایت یک پرچم یک میدان در شوشتر

گزارش خبرنگارخبرگزاری بسیج درشوشتر، در روز‌هایی که مردم در کف خیابانها و میدانها دلیری می‌کنند، گوشه‌ای از کهن شهر شوشتر حال‌وهوای دیگری دارد، میدان هفده شهریورشوشتر جایی که یک پرچم بزرگ ایران برافراشته شده است و مردم، خودجوش پای آن ایستاده‌اند.

از ششم فروردین، این نقطه به قرارگاه غیررسمی همدلی تبدیل شده است؛، جایی که هر ساعت، شهروندان وطن‌دوست می‌آیند، چوب پرچم را در دست می‌گیرند و با ایستادن زیر سایه‌اش، سهم خودشان را از باهم‌بودن ادا می‌کنند، حضوری که حالا به‌صورت بیست‌وچهارساعته و شبانه‌روزی ادامه دارد و حتی یک لحظه هم پرچم تنها نمی‌ماند، اینجا خبری از تشریفات و دعوت رسمی نیست، هرکه دلش بخواهد، می‌آید و ساعتی نگهبان پرچم می‌شود. 

ماجرا از یک شب معمولی آغاز شد،یکی از دوستان آخر شب، حوالی ۴صبح، دیده بود یک نفر در میدان هفده شهریور ایستاده و پرچم را در دست گرفته است و می‌چرخاند، همان تصویر در شبکه اجتماعی منتشر شده بود، وقتی دیدم، با خودم گفتم چقدر جذاب است که یک نقطه از شهر، بیست‌وچهارساعته، چنین صحنه‌ای داشته باشد.، همین جرقه، ایده‌ای را شکل داد که حالا به‌گفته یکی از شهروندان شوشتری، به یک کار کاملا جمعی تبدیل شده است.

یکی کارگر است، یکی دانشجو، یکی کاسب محل و حتی رهگذری که برای اولین‌بار صحنه را می‌بیند و دلش می‌خواهد بماند، همین سادگی و مردمی بودن، به این حرکت جان داده است، قرار است این پویش تا پایان روز‌های جنگ ادامه داشته باشد، بی‌هیاهو، اما مداوم.

در پایان باید گفت:اما چرا پرچم؟ پاسخ  روشن است، پرچم، نماد همه ایرانی‌هاست، هر کسی که ایران را دوست دارد و مقابل دشمن خارجی می‌ایستد، زیر این پرچم قرار می‌گیرد، ودر مقابل دشمنان یکپارچه ایستادگی می کند.