تنگه هرمز متعلق به ایران است/کشورهای متخاصم به جمهوری اسلامی حق تردد از این آبراه را ندارند

روایت سوم؛ تنگه هرمز ایجاد قدرت میکند؟

گفتگوی اختصاصی خبرگزاری بسیج با حجت الاسلام موسی پولادی مسئول دفتر نمایندگی ولی فقیه در سپاه حضرت ولیعصر (عج) خوزستان

سوال مخاطبان خبرگزاری بسیج این است که تنگه هرمز چه فایده‌ای برای ما دارد؟ آیا در این چهار دهه از انقلاب، اصلاً به آن توجه کرده‌ایم؟ همچنین چرا امروز این تنگه برای ما و کشورهای منطقه اینقدر مهم شده است؟

حجت الاسلام پولادی: تنگه هرمز یک نعمت الهی برای ایران است؛ در اختیار ما بوده، هست و خواهد بود. اما پیش از این جنگ، هرگز از آن استفاده لازم را نبردیم. این تنگه، منشأ قدرت است. تصور کنید چه حجم عظیمی از انرژی، کودهای کشاورزی و تردد کشتی‌ها از این آبراه انجام می‌شود. این آبراه متعلق به ایران و کشور همسایه‌مان است و سهم هر کشور مشخص است. تنگه هرمز یک آبراه بین‌المللی نیست؛ نامش روشن است: متعلق به ایران است.

پیش از جنگ، ما سالیان سال امنیت این تنگه را تأمین می‌کردیم، اما هیچ درآمدی از آن نداشتیم. با شروع جنگ تحمیلی سوم، کسانی که از این مسیر تردد می‌کردند به حریم ما لطمه زدند، به سرزمین ما تجاوز کردند، امام و سرداران و فرماندهان و هزاران شهروند عزیزمان را به شهادت رساندند و تأسیسات ما را نابود کردند. دیگر جایز نیست تنگه هرمز که سرزمین و نعمت الهی ماست و امنیتش بر دوش ماست، بدون اجازه و بدون هیچ عایدی برای ما، در اختیار دیگران قرار گیرد.

به همین دلیل، تصمیم گرفته شد و امام حکیم ما صراحتاً فرمان دادند که مدیریت تنگه هرمز، مشخصاً با همکاری کشور عمان، در اختیار ایران قرار گیرد و اجرایی شود.

مدیریت تنگه یعنی چه؟ یعنی کشورهای متخاصم حق تردد از این آبراه را ندارند. کدام انسان عاقلی می‌پذیرد که دشمن جنگ‌طلبش در خانه‌اش رفت‌وآمد کند و علیه او توطئه چینی نماید؟ تنگه هرمز خانه و سرزمین ماست و هیچ خردمندی چنین چیزی را نمی‌پذیرد. این حکم روشن و بی‌نیاز از توضیح است.

شناورهای تجاری غیرمتخاصم نیز فقط با مجوز و هماهنگی ایران و از مسیری که ما تعیین می‌کنیم، اجازه عبور خواهند داشت. طبیعتاً در قبال تأمین امنیت و خدماتی که دریافت می‌کنند، باید مبلغی را پرداخت نمایند.

برخی گاهی می‌گویند مذاکرات ممکن است وضعیت را به پیش از جنگ رمضان بازگرداند اما اینگونه نیست. مدیریت تنگه هرمز هرگز به آن روزگار برنخواهد گشت. اگر در مذاکرات و پیغام‌های ردوبدل شده تفاهمی حاصل شود، شاید انسداد برداشته شود، اما مدیریت قاطعانه در اختیار ما باقی می‌ماند. هیچ شک و تردیدی در این نیست.

همه خیالشان آسوده باشد: تنگه هرمز سرزمین ماست، خانه ماست و با مدیریت ما ادامه خواهد یافت. این نعمت الهی را پیش از این نادیده گرفته بودیم، اما امروز اراده کرده‌ایم که از آن بهره‌مند شویم.