مرمت و بازگشایی ۱۲ مسیر عشایری در دزفول

علی‌اصغر پورجمالی بیان کرد: اقدام‌های گسترده‌ای برای تسهیل تردد عشایر، به‌ویژه در مناطق کوهستانی و سخت‌گذر این شهرستان، از گذشته آغاز شده و در هفته‌های اخیر به ثمر رسیده است.

وی بهره‌برداری از پل کول دزفول به‌عنوان قدیمی‌ترین گذرگاه عشایری منطقه در اردیبهشت امسال را یکی از طرح‌های مهم زیرساختی افتتاح‌شده برشمرد و ادامه داد: این پل به طول ۹۲ متر و عرض چهار متر، با اعتباری افزون بر ۹۰۰ میلیارد ریال، در ۱۶۰ کیلومتری شمال شرقی شهرستان دزفول بر روی رودخانه بختیاری، پس از حدود ۲ دهه تکمیل شد که بهره‌برداری از آن نقش کلیدی در تسهیل تردد عشایر داشت.

رئیس اداره امور عشایر دزفول گفت: عملیات اصلاح و بازگشایی مسیرهای عشایری شهرستان با توجه به فصل ییلاق و افزایش تردد عشایر، بدون وقفه در دستور کار قرار گرفت و در حدود یک ماه گذشته بیش از ۱۲ مسیر بازگشایی و مرمت شد.

وی ادامه داد: مسیرهای عشایری تمد بازارگه به طول ۳۵ کیلومتر، پاره سرچل به طول ۱۰ کیلومتر، وارگه نی‌ها به طول هشت کیلومتر، چال رحیم‌علی و بنه سیفور هر کدام به طول ۶ کیلومتر از جمله مسیرهای عشایری دزفول است که در هفته‌های اخیر مرمت و بازگشایی شد.

پورجمالی بیان کرد: مسیر عشایری یگاهی و گورخرس هر کدام به طول پنج کیلومتر، دره گرگعلی به طول سه کیلومتر، تخت شوشتری، منبع آب مارون و گرد بیشه هر کدام به طول ۲ کیلومتر و همچنین مسیر عشایری انبارگه به طول یک کیلومتر از دیگر مسیرهای بازگشایی‌شده در روزهای اخیر است.

به گزارش ایرنا، پیش از ساخت پل کول، عشایر با استفاده از گرگر (نمونه ابتدایی تله‌کابین) و کابل‌های فولادی و به شکل ناایمن از این گذرگاه تردد می‌کردند که این امر طی سالیان گذشته باعث تلفات انسانی و دامی زیادی شده بود و با ساخت این پل مهم، مسیر کوچ این عشایر ایمن شد.

عشایر لرستان و خوزستان هر ساله برای کوچ و تردد از عرض رودخانه بختیاری با مشکل مواجه می‌شدند، زیرا این مسیر عشایری نه جاده و نه راهی برای تردد داشت، عشایر برای عبور از رودخانه از دستگاهی ناایمن و اغلب فرسوده به نام گرگر استفاده می‌کردند که این دستگاه‌ها علاوه بر ثبت لحظاتی رعب‌آور در خاطر عشایر، بارها منجر به قطع انگشتان و مرگ افراد و همچنین خسارات مالی می‌شد.

ضرورت رسیدگی به این موضوع باعث شد در دهه ۹۰، رئیس وقت سازمان امور عشایر کشور ۲ مرحله از منطقه بازدید کند، ولی اقدامی برای ساخت پل کول به علت هزینه بالا صورت نگرفت.

سازمان امور عشایر در دهه ۸۰ مطالعات برای احداث جاده پل کول را آغاز کرد و ۲۰ کیلومتر مسیرشکافی انجام شد، ولی تا محل گرگر ۳.۵ کیلومتر مسیرشکافی باقی مانده بود.