به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج حمیدیه؛ حکایتِ این جلساتِ مستمرِ حفظ و آموزش قرآن، حکایتِ مربیانی است که بینامونشان، اما با عشقی تمامنشدنی، چراغِ این مسیر را روشن نگاه داشتهاند. همان بانوانِ مومنهای که بیآنکه تریبونی داشته باشند، در روزهای فرد، بیسروصدا در کنار دختران نوجوان مینشینند، آیهها را با آنها تکرار میکنند و گرههای ناامیدی را با تدبر در کلام خدا باز میکنند.
برای این مربیان، هدف نه شمارشِ تعدادِ جلسات، که به ثمر نشستنِ جانهای پاکی است که زیر سایهی قرآن قد میکشند. آنها در سکوتِ سنگرِ تعلیم و تربیتِ «ناحیه امام رضا (ع)»، بذرهای ایمان را در دلِ شاگردانشان میکارند و با صبری مثالزدنی، آنها را از حافظانِ آیات به عاملانِ قرآن تبدیل میکنند.
این مربیانِ گمنام، همان قهرمانانِ خاموشِ حوزه «حضرت کوثر (س)» هستند؛ زنانی که شاید نامشان در هیچ لیستِ رسمی برجسته نباشد، اما «امضایِ کارِشان» در تکتکِ حافظانِ قرآنی که از این پایگاه بیرون میآیند، هویداست. آنها به دخترانِ گمبوعه آموختند که قرآن فقط خواندن نیست، بلکه «زندگی کردن» با آیات است.
خبرنگار ، عبدالجلیل حیدری