خبرگزاری بسیج اردبیل: آیا تا به حال دقت کردهاید که چرا برخی افراد در جمع، احترامشان حفظ میشود و برخی دیگر، به تدریج جایگاهشان را از دست میدهند؟ امام حسن عسکری (ع) در حدیثی کوتاه اما عمیق، راز این تفاوت را فاش کردهاند: «لَا تُمارِ فَيَذْهَبَ بَهَاؤُكَ، وَلَا تُمازِحْ فَيُجْتَرَأَ عَلَيْكَ»؛ مجادله نکن که احترامت از بین میرود و شوخی نکن که بر تو گستاخ میشوند.متن عربی حدیث که در کتاب «منتخب میزانالحکمة» (صفحه ۵۱۲) نقل شده، چنین است: «لَا تُمارِ فَيَذْهَبَ بَهَاؤُكَ، وَلَا تُمازِحْ فَيُجْتَرَأَ عَلَيْكَ». ترجمه: مجادله نکن که احترامت از بین میرود و شوخی نکن که بر تو گستاخ میشوند. این حدیث، دو توصیه تربیتی مهم را در قالب دو هشدار بیان میکند.نکته اول، «لَا تُمارِ» است. جدال و مجادله، به معنای بحث کردن از سر لجاجت و اصرار بر اثبات برتری خود است. امام (ع) میفرمایند مجادله، «بَهَاء» یعنی شکوه و احترام انسان را از بین میبرد. کسی که همیشه در حال بحث و جدل است، به تدریج محبوبیت خود را از دست میدهد و دیگران از او فاصله میگیرند. جدال، نه تنها فایدهای ندارد، بلکه رابطهها را تخریب میکند.نکته دوم، «وَلَا تُمازِحْ» است. شوخی بیجا و افراطی، به تدریج حرمت انسان را میشکند. امام (ع) میفرمایند شوخی زیاد، باعث میشود دیگران بر تو گستاخ شوند. یعنی مرزهای احترام شکسته میشود و افراد، جسارت بیاحترامی به تو را پیدا میکنند. این بدان معنا نیست که شوخی مطلقاً ممنوع است؛ بلکه شوخی باید متعادل، بهجا و در حدی باشد که حرمت انسان حفظ شود.
نکته سوم، «بَهَاؤُكَ» است. بها، به معنای شکوه، زیبایی و وقار است. امام (ع) میفرمایند جدال، این شکوه را از بین میبرد. انسان باوقار، کسی است که در بحثها آرامش دارد، از لجاجت پرهیز میکند و حرمت دیگران را حفظ میکند. اما فردی که همیشه در حال جدال است، این وقار را از دست میدهد و به فردی پرتنش و ناخوشایند تبدیل میشود.نکته چهارم، «يُجْتَرَأَ عَلَيْكَ» است. این تعبیر، نشاندهنده پیامد شوخی بیجاست. وقتی انسان بیش از حد شوخی میکند، دیگران مرزهای احترام را رعایت نمیکنند و به او گستاخ میشوند. این یک قانون اجتماعی است که در روابط انسانی جاری است. پس شوخی باید در حدی باشد که هم فضا صمیمی شود و هم حرمت افراد حفظ گردد.کاربرد این حدیث در زندگی امروزی چیست؟ در دنیای امروز، بسیاری از ما در شبکههای اجتماعی و روابط روزمره، درگیر جدالهای بیفایده میشویم یا با شوخیهای افراطی، حرمت خود را از دست میدهیم. این حدیث به ما میآموزد که در بحثها، آرامش و وقار خود را حفظ کنیم و در شوخیها، مرزهای احترام را رعایت کنیم. این تعادل، کلید روابط سالم است.کاربرد اجتماعی این حدیث نیز بسیار روشن است. جامعه امروز ما، پر از تنشها و جدالهای بیحاصل است؛ در فضای مجازی، در خانواده و در محیط کار. اگر این توصیه امام حسن عسکری (ع) در جامعه رواج یابد، بسیاری از اختلافها حل میشود و فضاهای عمومی، آرامتر و محترمانهتر میشوند. این حدیث، نسخهای برای سلامت روابط اجتماعی است.
و در پایان، این حدیث به ما میآموزد که وقار و احترام، سرمایههایی هستند که باید از آنها مراقبت کنیم. پس بیاییم از امروز، این نگاه را در زندگی خود جاری کنیم. با پرهیز از جدالهای بیفایده و شوخیهای بیجا، حرمت خود و دیگران را حفظ کنیم و روابطی سالم و محترمانه بسازیم. بدانیم که این، نه فقط یک توصیه اخلاقی، بلکه راهی برای حفظ عزت و احترام در جامعه است.