پنجم مرداد ماه سال ۱۳۶۰ روزی بود که رزمندگان اسلام عملیاتی به نام شهید چمران را در محور «حمیدیه - طراح» اجرا کردند و نتایج این عملیات، موجب خارج شدن جبههها از رکود شد.
در بخشی از دستنوشته شهید «اکبر قدیانی» با تاکید بر ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه آمده است: «اولین شعاع فجر را که دیدیم خیز گرفتیم و عاشقانه بهسوی شفق دویدیم. چرا که معتقدیم سرخی بالاترین رنگ است و جلادان تاریخ را رسوا میکند.»
مردم ایران بعد از خبر وفات 3 تن از علمای بزرگ شیعه اقدام به برگزاری مراسمهای بزرگداشت نمودند. این مراسمات با اعتراض و تظاهرات مردمی علیه حکومت همراه شد، و در مقابل نیروهای امنیتی برای سرکوب مردم تعدادی از حاضرین را شهید و مجروح ساختند.
شهید یعقوب بانیفطین در وصیتنامهاش میگوید: پیرو ولایت فقیه باشید و براساس رساله امام خمینی (ره) عمل کنید، با همه سختیها مبارزه کنید، چون لازمه انقلابی بودن استقامت در برابر سختیها و مشکلات است.
شهید «محمدحسین ذوالفقاری» از جمله رزمندگانی بود که با حضور و جانفشانی خود در جبهه نبرد با دشمن بعثی، به رشادتهای قاسمابنالحسن در زمانه خود عینیت بخشید.
«مسعود (بهروز) پازوکی» در چهارم خرداد سال 1339 در لار - کمردشت دیده به جهان گشود و سرانجام در 6 مرداد سال 1367 در اسلام آباد غرب به عنوان اولین شهید عملیات مرصاد به فیض شهادت نائل آمد.
رزمندگان اسلام در دوران دفاع مقدس در بسیاری از عملیاتها با وجود کمبودها و کاستیها از نظر تجهیزات نظامی اما با روحیه ایثار و شهادتی که داشتند بر دشمن فائق آمدند که تعجب کارشناسان رسانههای خارجی را نیز بهدنبال داشت.
گلزارها و یادمانهای شهدا، ظرفیتی بزرگ در جهت زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا و ترویج فرهنگ دفاع مقدس هستند که میتوانند بهعنوان زیارتگاه اهل یقین، قرارگاههای فرهنگی بزرگی در این زمینه، در اقصینقاط کشور به حساب آیند.
۲۳ تیر سال ۱۳۶۱ و بعد از فتح خرمشهر، رزمندگان به فکر اجرای عملیات رمضان و آن هم در خاک کشور عراق افتادند که همین عملیات با اینکه به برخی از اهدافش نرسید، ولی موجب بازگرداندن حق و حقوق جمهوری اسلامی ایران شد.
شهید همت در عملیات خیبر و شکستن خط دشمن کاری کرد کارستان. بیدلیل به شهید همت سردار خیبر نمیگویند. بیجهت شهید خرازی دست راستش را در طلاییه جا نگذاشت. این عملیات در سطح فرماندهان لشکر، شهید داد.
یکی از اعضای تیم خنثی سازی میگوید: « این وضعیت كه پیش آمد، رئیس دادگاه که آقای ریشهری بودند، حكم ندادند و این پرونده را برداشتند و بردند محضر حضرت امام و عفو این [ابوالفضل مهدیار] را گرفتند...و همان فردایش هم آزادش كردند او رفت سر خدمت. در جنگ هم بود...