دوران ۸ سال دفاع مقدس به رنج دوری همسرم، غم شهادت ۲ برادرم یعنی سردار عباس دهنوی و علی دهنوی و جانبازی یکی از برادرانم هم اضافه شد. با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و پایان جنگ، محمدرضا، پدر و ۲ برادر دیگرم به خانه برگشتند، اما با پابان جنگ و بازگشت همسرم سبک زندگی من هیچ تغییری نکرد در واقع جنگ تمام شده بود اما سختی هایش همچنان ادامه داشت.
عشق توصیفناپذیر او به روح بلند معمار قرن؛ امام خمینی (ره) باعث شد تا لبیکگویان عازم جبهههای نبرد حق علیه باطل گردد و در تاریخ ۱۵ مردادماه سال ۱۳۶۲ (ه. ش) در منطقه عملیاتی مهران، ردای سرخ شهادت بر سر کشید و عاشقانه در وصیتنامه خونین خویش تفسیر «مشکات نور علوی» و «مصباح الهدی حسینی» گردید.