آیتالله سید ابراهیم رئیسی امروز فقط سرمایه نظام نیستند، ایشان را باید از ارزشمندترین سرمایههای ملّی دانست. سرمایهای که اگر به مسیر عدالت گستری و ولایت مداری خود پایبند بماند دیدگاه جهان را نسبت به ایران تغییر و چشمان جهانیان را نسبت به جمهوری اسلامی خواهد شست.
عمران علیزاده: پیروزی آیتالله رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری گام مهمی در وحدت فرماندهی حُکمرانی در ایران محسوب میشود، اَمری که انتصاب جدید ریاست قوه قضائیه در تحقق کامل آن نقش کلیدی دارد.
شاهرود_ با نگاهی گذرا به شیوهی حکمرانی در دوران جمهوری اسلامی و تطابق نسبی آن با شیوههای کلاسیک حکومتداری در دنیا، دو روش کاملا متفاوت اداره دولت را در طی چهل سال گذشته مشاهده میکنیم.
نکتهای را میتوان به برخی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری و مشاوران آشنای آنها هشدار داد: اگر از بررسی صحت مدارک تحصیلی رقبای انتخاباتی خود فارغ شدید و کمی هم برای منافع و امنیت ملی وقت گذاشتید ، ملت منتظر پاسخی مناسب به کوهن در آخرین مناظره انتخاباتی است.
سرنوشت کشور، پس از مشارکت و انتخاب مردم، در دستان باز و گسترده قوّه مجریه و شخص رییس جمهور است، به گونه ای که هیچ قوّه، مقام و شخصیتی دارای این اندازه قدرت نیست و حقیقتاً در هموارسازی مسیر انقلاب و شکوفایی نظام یا در مقابل انحراف و تغییر مسیر و آینده آن تأثیر مستقیم و مشهودی دارد.
مجلس باید در این برهه به وظیفه انقلابی خود عمل کند و با تحقیق و تفحص از مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوری، حقایق را شناسایی و به مردم اعلان نماید و دستگاه قضایی هم باید با قاطعیت با عاملان این سناریوی سخیف که بوی فتنهای دیگر از آن به مشام میرسد برخورد کند و اعتماد عمومی را ترمیم ببخشند.
پیچیدهترین چالش موجود در مسیر مذاکرات وین، تفاوت تفسیر ایران و آمریکا درباره مغایرت تحریمها با برجام است. اکنون، بیش از پیش، معلوم شده است که چگونه امریکا حتی با بازگشت به برجام در بلندمدت میتواند تحریمهای جدید را جایگزین تحریمهای برجامی کند.
شورای نگهبان به عنوان پاسدار و صیانتکننده قانون اساسی ناگزیر از انجام وظیفه قانونی و شرعی است؛ با این اوصاف این نهاد در اعمال اختیارات خود، کف صلاحیتها را در نظر میگیرد و اگر قرار بر این باشد مطابق با علاقه و میل برخی احزاب و جریانات سیاسی رفتار کند باید فاتحه کشور را خواند.
ز تاریخ بیاموزیم اُمت در هر زمانهای اگر برای میدان و دیپلماسی فقط و فقط مالک اشتر نخعی را برگزیند، رستگار میشود و گرنه علی زمانهاش را با شهادت رستگار خواهد کرد.
روشن است که تقابل دوگانهپندارانه میان میدان و دیپلماسی ماهیت و پشتوانه علمی ندارد و بلکه برعکس همافزایی (سینرژی) این دو در یک تعامل بخردانه قادر است فضا را برای مانورهای دیپلماتیک گشوده و کشور را برای نیل به اهدافش به پیش ببرد. سوابق تاریخی کشور ما هم نشان میدهد که هر زمان بدون پشتوانه قدرتمند نظامی پشت میزهای مذاکره نشستهایم؛ نتیجه آن از دست دادن اقتدار و جدا شدن پارهای از خاک ما از پیکره میهن بوده است.
نتیجه دیپلماسی و مشی مذاکره و انجام مذاکرات، امضای برجامی بود که غرب و امریکا برای پایبندی بدان و اجرای آن؛ هیچ تضمینی نداده بودند و بر پایه بیاعتباری آن همچنان بر طبل تحریم میکوبند. نتیجه جهاد حاج قاسم و یارانش، پا پس کشیدن تکفیریها از مرزهای ایران بود!... خود قضاوت کنید.
رییس دولت 1400 فارغ از اینکه چه کسی و چه جناحی به پاستور راه خواهد یافت، باید بداند مهار «سِرتِقیسم» را در دستور کار خود قرار دهد. پُررویی و در مقابل قانون ایستادن را رها کند. از لجبازی و یکدندگی بپرهیزد و نصیحتپذیر باشد و این را در کشور فرهنگ کند.
باید با نقشه و برنامه دقیق و حساب شده انتخابات را به فرصتی برای خروج نظام از چالش مدیریت فعلی و شکستی برای غرب و طرفداران او در کشور تبدیل کنیم و این به واسطه جهاد تبیین و تلاش بیوقفه و شبانهروزی و پیروی از گویش، منش و رفتار رهبر معظم انقلاب توسط نخبگان و خواص شدنی است.
رهبری در توصیف شوراها و نقش آن تأکید کردهاند که مؤمنین کارهایشان را با مشورت انجام میدهند و انتخابات شوراها گامی بهسوی تحقق کامل قانون اساسی است؛ با تشکیل شوراها پایههای انقلاب و قدرت انقلاب در کشور تحکیم مییابد.
«جمهوری»، مهندسی اجتماعی به معنی برنامهریزی مستمر ساختار مدنی در چارچوب اصول است. رشد خصلتهای انحصارگرا، تمرکزگرا و بوروکراتیک نزد «گروه عقلا» یا «گروه اغنیا» به بنیاد «جمهوری» آسیبهای اساسی وارد میکند.
کد خبر: ۹۳۳۷۴۰۴ تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۲/۰۸
بخشی از بیانیه مهم وزارت خارجه در مورد نقد دور جدید مذاکرات وین:
اینکه چگونه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و رویای فتح مجدد پاستور، استفاده ابزاری از دین و نمادهای مذهبی(گندم خیالی ری) مباح میشود و در طول سال برای منتقدین برجام حرام، را میتوان جز لاینفک بازیهای ظریف سیاست گذاشت.
کوتاهیهای کوچک ممکن است هزینههای فراوانی را بر سپاه حق تحمیل نماید. جنگ احزاب نقطه اتحاد نفاق و شرک تحت مدیریت راهبردی قبایل یهود بود. آنان خواستند بهدست مشرکان قریش، نهضت نورسته اسلام را از ریشه درآورند. اهمیت تحلیل جنگهای رسول الله(ص) بهویژه جنگ احزاب بسیار زیاد است و میتوان درسهای مهم و راهبردی بسیاری را از آنها دریافت.
احزاب دموکرات و جمهوریخواه بهویژه در حوزه سیاست خارجی دو روی یک سکه میباشند و تنها تفاوتی که میان آنان میتوان برشمرد، ادبیات متفاوت سیاسی و بعضی تشخیص مصداقها در ارائه کمکهاست. برای جمهوری اسلامی و کشورهایی نظیر آن که سیاستهای استکباری آمریکا را برنمیتابند؛ تفاوتی اساسی میان این دو نیست.