پرچمِ کاوه همچنان بالاست!

به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی، متن یادداشت استاد غلامرضا بنی اسدی به این شرح است:

کاوه، محمود کاوه برای من از نامترین نام هایی است که نشان راه خدا می شود. او را ندیده ام اما حکایت دلم با او همان حکایت اویس قرنی است با رسول الله صلوات الله علیه.

بزرگ ترین آرزویم این بود که رزمنده لشکری باشم که او فرمانده اش است اما دریغا و دردا که این آرزو هرگز محقق نشد. تا او بود من در یگان های دیگر بودم و چون تقدیر نام مرا در فهرست رزمندگان لشکر ویژه شهدا نوشت، از شهادت محمود کاوه، قریب به ۲ سال می گذشت. برای من همین هم غنیمت بود؛ نفس کشیدن در فضایی و خاکی که به انفاس قدسی آن مجاهد فی سبیل الله معطر است.

این که سال های پیش- معمولا- با یک روز فاصله از شهادت محمود، قلم در دستانم بی تابی می کرد هم حکایتی دارد؛ ۱۲ شهریور بود. یک ظهر گرم در جزیره مجنون. کافی، پاسدار معاون آتشبار، یک پایش روی پل شناور قرار گرفت و هنوز یک پایش درون قایق بود، تلخ ترین خبر را گفت: برادر کاوه شهید شده است! نه من که همه ما، سستی را در پاهامان احساس کردیم. او نامش تولید قدرت می کرد و اقتدار می بخشید. نه فقط به بچه های لشکر ویژه ورزمندگانی که به فرمان محمود به خط می زدند که به همه رزمندگان اسلام. ما با نام او احساس قدرت می کردیم. دشمن هم از احساس ضعف لبریز می شد وقتی نام او را می شنید. کوموله و دموکرات و جدایی طلبان و تجزیه خواهان ضدانقلاب در کردستان که جای خود دارد. صدام هم کلافه می شد با شنیدن نامش. دشمنان گوناگون در برابر او موضع واحد داشتند. برای سرش جایزه تعیین شده بود. می خواستند با کشتنِ او غرور زیر پا افتاده و ساختار به زلزله گرفتار شده خود را احیا کنند. البته نشد. محمود با شهادت خود هم برایشان جبهه تازه ای باز کرده بود. گویا در هیئت تک به تک رزمندگان خود تکثیر شده بود که هر کدام می کوشیدند تا "کاوه گونه" تر از پیش بجنگند. هرکدام می خواستند جوری میدان داری کنند که گویا محمود همچنان میان دار است. او برای ماهایی که بعدا به لشکر ویژه پیوستیم همچنان فرمانده و سرلشکر بود.

در عملیات مرصاد هم یاد او با ما بود در شکستن منافقین. او هنوز هم با ماست وقتی برای خدا خالص می شویم و در برابر دشمن در جبهه های مختلف بنیان مرصوص می سازیم. او در ۱۱ شهرویر ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۲ در منطقه حاج عمران جاودانه شد. ما امروز خط جاودانگی را به نام او پررنگ تر از همیشه می نویسیم تا بداند دشمن که پرچم کاوه همچنان بالاست.