داستان ۲ پهلوان مجروح ملایری؛ از نبرد تن با تانک تا شهادت در کردستان و غرب

به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، سال ۶۱ بود جنگ بین ایران و عراق در وضعیت حساسی قرار گرفته بود،۵۰ روز از آزادی خرمشهر می‌گذشت یا باید آتش بس تحمیلی را می‌پذیرفتیم و یا باید خط پدافندی را به داخل خاک دشمن می‌بردیم.

به همین خاطر فرماندهان جنگ تصمیم گرفتند که دشمن را تنبیه و تعقیب کنیم، برای این کار عملیات رمضان در نظر گرفته و آغاز شد.

رزمنده‌هایی که در تاریخ ۲۵ تیر ماه سال در عملیات رمضان در یکی از پاتک‌های سخت دشمن (نبرد تن با تانک) یکی از ناحیه پا مجروح و دومی از ناحیه گردن مجروح شدند، او که با پای مجروح در کنار سردار شهید نظری که او هم از ناحیه گردن مجروح شده بود تا آخرین پاتک‌های دشمن با بدن مجروح ایستادند و بعداز تحویل خط به یگان بعدی به بیمارستان در اهواز اعزام شدند، بعد از برگشتن از جنوب با چند روز استراحت مجددآ به جبهه اعزام شدند.

ولی دست روزگار بین این دو یار دیرین جبهه‌ها جدایی انداخت؛ یعنی ما به اتفاق سردار شهید فتح اله نظری به منطقه عملیاتی غرب رفتیم و آماده شرکت در عملیات ثارالله شدیم و شهید عباسی با تعدادی از نیروهای برگشته از عملیات رمضان به کردستان اعزام شدند.

او با پای مجروح برگشته از عملیات رمضان در منطقه کردستان در ۳۰ دی ماه ۶۱ آسمانی شد و فرمانده او سردار شهید فتح اله نظری که از ناحیه گردن مجروح بود، در کنار همرزمان بازگشته از عملیات رمضان در عملیات ثارالله به تاریخ ۱۵ مرداد ۶۱ به شهادت رسید.

این بود قصه دو پهلوان ملایری برگشته از عملیات رمضان.

بگذار تا بگیریم چون ابر در بهاران

کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

به قلم: محمد فتحی،از همرزمان هردو شهید

انتهای پیام/