ایران عزیز؛ سرزمین مقاومت و ایستادگی، مردمانش همچو کوه تا پای جان، پرچمش روایت گذر از تنگههای سخت است.
ایران سرزمینیست که در وقوع حوادث و سختیها راه عزت را با دستان خودش گشوده و درس استقامت را برای همیشه به فرزندانش آموخته است.
پرچمهای افراشته در دستان این مردم، سرزمینی است که از تنگه هرمز تا آسمان خزر کشیده است. هر وجب از این خاک، قصهای از سربلندی ست.
رنگ پرچمش، از خون هزاران شهید رنگین است. پرچمی که نجواهای هزاران ساله تمدنیست که در کوران تاریخ خم نشد و فرو نیفتاد. پرچم ما نه یک نشانه که یک روایت است.روایتی از گذر از تنگههای سخت. از ایستادن در برابر طوفان و یافتن مسیر عزت. مردمی که با اهتزاز پرچم می گویند «ایران ما دوستت داریم». نه فقط به خاطر گسترهٔ خاکت بلکه برای وسعت دلی که در فرزندانت نهادهای.
تو را دوست داریم برای استقامتی که از تو آموختهایم و برای سربلندیای که در رگ هایمان جریان دارد. این پرچم، پرچم سرفرازی نسلهاست. پرچمی که در بلندای آن نام ایران میدرخشد.
براستی که اینجا ایران است جایی که در آن تاریخ زنده است و هر گوشهاش گواهی بر گذشتهای بزرگ و پر از افتخار دارد. تاپای جان برای ایران...
حسین نریمان
انتهای پیام/۱۰۱۰
یادداشت
یادداشت؛
یادداشت خبرنگار/خاک جانسپرده؛