نظام نماد را از عنوان به یک نظام فعال و نتیجهمحور تبدیل کنیم
قزوین_ به گزارش بسیج، جاوید پورنگ، دادستان عمومی و انقلاب شهرستان تاکستان، در دومین جلسه شورای پیشگیری از وقوع جرم این شهرستان اظهار کرد: در این جلسه موضوعی را در دستور کار قرار دادیم که به اعتقاد ما، از مهمترین موضوعات حوزه پیشگیری است؛ موضوع شناسایی زودهنگام، مداخله، حمایت و پیگیری دانشآموزان در معرض آسیب، با تأکید بر پیشگیری از خودآسیبرسانی و خودکشی و با محوریت عملیاتیسازی نظام نماد.
وی در تبیین دلیل انتخاب این موضوع گفت: زیرا معتقدیم پیشگیری واقعی، از جایی آغاز میشود که هنوز حادثهای رخ نداده است. بسیاری از آسیبها ناگهان اتفاق نمیافتند؛ پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، نشانههایی دارند. ممکن است یک تغییر رفتار، یک افت ناگهانی، انزوا، یک مشکل خانوادگی یا اجتماعی و یا هر علامت دیگری، زنگ هشداری باشد که اگر بهموقع دیده و جدی گرفته شود، میتواند مسیر زندگی یک انسان را تغییر دهد.
پورنگ با اشاره به تجربه حوادث تلخ اجتماعی، افزود: همه ما حادثه تلخ پلاسکو را به یاد داریم. فارغ از بررسی علل و مسئولیتهای آن حادثه، یک پیام روشن برای نظام مدیریتی دارد: خطر اگر پیش از تبدیلشدن به حادثه دیده و مدیریت شود، بسیاری از خسارتها اساساً فرصت وقوع پیدا نمیکنند. امروز نیز درباره دانشآموزان باید همین نگاه را داشته باشیم. نباید منتظر بمانیم حادثهای رخ دهد، خانوادهای داغدار شود و بعد همه دستگاهها برای علتیابی و آسیبشناسی وارد میدان شوند. وظیفه ما این است که قبل از حادثه، نشانه را ببینیم؛ قبل از بحران، مداخله کنیم؛ و بعد از مداخله نیز فرد را رها نکنیم.
دادستان تاکستان با تشریح زنجیره چهارمرحلهای پیشگیری شامل «شناسایی زودهنگام، مداخله بهموقع، حمایت مؤثر و پیگیری مستمر» هشدار داد: اگر یکی از این حلقهها از کار بیفتد، کل فرآیند پیشگیری آسیب میبیند. ممکن است مدرسه یک دانشآموز در معرض آسیب را شناسایی کند، اما اگر ارجاع بهموقع انجام نشود، یا مداخله تخصصی صورت نگیرد، یا خانواده حمایت نشود و یا پس از مدتی پیگیری متوقف شود، در واقع ما هنوز مسئله را حل نکردهایم.
وی در ادامه با نقد صریح فرهنگ اداری رایج، تأکید کرد: ما باید از فرهنگ "من وظیفه خودم را انجام دادم" عبور کنیم. یکی از آسیبهای جدی در مدیریت مسائل اجتماعی، همین نگاههای فردی و سازمانی است؛ اینکه هر دستگاه عملکرد خودش را ببیند و تصور کند با انجام یک اقدام اداری، مسئولیتش پایان یافته است. اما سؤال مردم این نیست که کدام دستگاه نامه فرستاد یا کدام دستگاه گزارش تهیه کرد. سؤال این است: آیا مسئله حل شد؟ ما باید از "من" به "ما" برسیم؛ از "سازمان من" به "مسئله مشترک ما" برسیم.
پورنگ با تأکید بر لزوم پیوند میان دستگاهها گفت: در موضوعات پیچیده اجتماعی، هیچ دستگاهی بهتنهایی نمیتواند مسئله را حل کند. آموزش و پرورش، بهزیستی، دانشگاه علوم پزشکی، نیروی انتظامی، دستگاه قضایی و سایر مجموعههای مسئول، هر کدام حلقهای از این زنجیره هستند و موفقیت زمانی حاصل میشود که این حلقهها به یکدیگر متصل باشند.
دادستان تاکستان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نظام نماد تصریح کرد: از منظر ما، نظام نماد نباید صرفاً یک عنوان، سامانه یا مجموعهای از دستورالعملها باشد؛ باید به یک نظام واقعی، فعال، پاسخگو و نتیجهمحور برای حمایت از دانشآموزان در معرض آسیب تبدیل شود.
وی با بیان اینکه باور واقعی به پیشگیری، شرط اصلی موفقیت است، افزود: اگر مدیران و مسئولان به اهمیت پیشگیری اعتقاد راسخ نداشته باشند، طبیعی است که خروجی کار به چند جلسه، چند نامه و چند گزارش محدود شود. اما اگر باور کنیم که یک مداخله بهموقع میتواند از یک حادثه جبرانناپذیر جلوگیری کند، دیگر به اقدامات حداقلی رضایت نخواهیم داد.
پورنگ در ادامه با بهرهگیری از بیت معروف سعدی («بنیآدم اعضای یکدیگرند») گفت: مسئولیت ما نسبت به دانشآموزی که در معرض آسیب قرار گرفته، صرفاً یک مسئولیت اداری نیست؛ یک مسئولیت اجتماعی و انسانی است.
دادستان تاکستان درباره خروجی جلسه نیز تأکید کرد: در این جلسه تأکید ما بر این بود که خروجی کار نباید صرفاً یک صورتجلسه باشد. باید مشخص باشد: چه دستگاهی، چه اقدامی، در چه زمانی، با چه سازوکاری و با چه شاخصی انجام خواهد داد و چه کسی مسئول پیگیری نتیجه خواهد بود. چون برای ما جلسه هدف نیست؛ مکاتبه هدف نیست؛ گزارش هدف نیست؛ هدف، حل مسئله است.
انتهای پیام/۱۰۰۵/
