فصل اول: تجلی حجاب و بصیرت در دل بحران
شیطان، آن مکار دیرین، همواره در پی فریب و نمایش چهرهای اغراقشده و کاذب است. اما در این ایام، در گوشه و کنار ایران، شاهد جلوهای حقیقی و الهامبخش هستیم: خیل عظیم زنان محجبه، به ویژه نسل جوان و نوجوان، که با اقتدا به رهبرشان و در دفاع از آرمانهای انقلاب، چادرهای خود را چون سپری از بصیرت و هویت برافراشتهاند. این حضور گسترده، که حتی بسیاری را به تعجب واداشته، پیامی روشن دارد: بانوی چادری، نه اهل نمایش و خودفروشی، بلکه محور خانواده و برنامهریزی هدفمند است. او تفریح و خریدش را در چارچوب مسئولیتهایش تعریف میکند و از حاشیهها دور میماند.
فصل دوم: دلدادگانی که انقلاب را فریاد میزنند
در کنار این جلوه حجاب، شاهد حضور پرشور بانوان دیگری نیز هستیم که شاید چادر بر سر نداشته باشند، اما دل در گروی این انقلاب و این جبهه دارند. همانطور که آن پیر فرزانه و سردار شهیدش همواره تاکید داشتند، اینان “دختران انقلاب” و “بانوان نجیب” این سرزمیناند که امروز آمدهاند تا دلدادگی و همراهی خود را با آرمانهای انقلاب، بیپرده و از عمق جان فریاد زنند.
فصل سوم: زنانگی؛ سرچشمه عاطفه، قدرت آفرینش حماسه
زنانگی، موهبتی الهی است سرشار از احساسات عمیق که میتواند به طوفانی بدل شود؛ طوفانی که غرّش میکند، میخروشد و حماسه میآفریند. این همان نیرویی است که مادری شهیده را قادر میسازد تا داغ فرزندانش را تاب آورد و از اسلام دفاع کند. زنان با سرشار بودن از عاطفه و رحم مقدس، دست به کارهای بزرگ میزنند: از مددکاری و پرستاری گرفته تا پختوپز و در صورت لزوم، برداشتن سلاح. در بحرانها، آنها چون مادری مهربان و خواهری دلسوز، برای همه حاضرند؛ با کولهباری از اشک، غم عزیزان را به دوش میکشند و اجازه نمیدهند داغشان سرد شود.
قدرت بیان و خطبههای زهرایی و زینبی، از دیگر ویژگیهای شگفتانگیز زنان است. آنها به زیباترین شکل میگویند و مینویسند، بیشترین حضور را در تجمعات مذهبی دارند و آموختههای خود را در مواقع بحران، به سیلاب عاطفهای بدل میکنند که حماسهساز است. زنان، شایسته احترام و تکریماند؛ چرا که بنیانگذاران جامعههای متعالی و سازندگان فردای روشن همین مرز و بوم هستند. کاش همه زنان و دختران این وطن، قدر این جایگاه رفیع را بدانند و خود را عزیز و محترم شمارند.
