از یک گلو درد ساده تا جان باختن در مقابل دیدگان فرزند ۱۲ ساله/کاهش هوشیاری ناشی از بیماری و مصرف دارو را جدی بگیریم

قزوین_ به گزارش بسیج، سرهنگ حسین تقی‌خانی رئیس پلیس راه استان قزوین، با اعلام واژگونی یک دستگاه وانت نیسان در جاده تاکستان_ ضیاء آباد، در شب گذشته از فوت راننده ۳۹ سال در حضور فرزند ۱۲ ساله خبر داد.

 سرهنگ تقی خانی اظهار داشت: پشت هر حادثه رانندگی، فقط یک خودرو و یک مسیر نیست؛ بلکه یک غفلت، یک عادی انگاری و کم توجهی به هشدارها زمینه ساز اصلی بروز این حوادث است.

وی با اشاره به اینکه در بررسی این حادثه تلخ، تحت ردپای یک سرماخوردگی به ظاهر کم اهمیت و مصرف داروهای رایج و پر مصرف مشهود است، آن را تجربه ای تلخ برای یادآوری یک موضوع مهم که بسیاری از رانندگان آن را جدی نمی گیرند دانست.

رئیس پلیس راه استان گفت: باید بدانیم؛ در رانندگی، حواس‌پرتی فقط صحبت با تلفن همراه یا نگاه کردن به صفحه نمایش آن نیست. هر عاملی که ذهن راننده را از جاده جدا کند، تمرکز او را کاهش دهد یا سرعت واکنشش را پایین بیاورد، می‌تواند خطرساز باشد؛ حتی یک بیماری ساده یا دارویی که به ظاهر کم‌خطر است.

گاهی راننده پشت فرمان می‌نشیند، اما تمام حواسش پشت فرمان نیست.

وقتی فردی دچار سردرد، سرماخوردگی، تب، بدن‌درد یا بی‌حالی است، بخشی از توان ذهنی او به جای تمرکز بر جاده، درگیر بیماری و مقابله با علائم آن است. راننده ممکن است به مسیر نگاه کند، اما ذهنش درگیر درد، سنگینی سر، آبریزش بینی، سرفه یا احساس ناخوشی باشد.

در رانندگی، فقط نگاه کردن به جاده کافی نیست؛ راننده باید در هر لحظه ببیند، تشخیص دهد، تصمیم بگیرد و واکنش نشان دهد. بیماری یا مصرف برخی داروها می‌تواند هر کدام از این مراحل را کند نماید.

ممکن است راننده چند ثانیه دیرتر متوجه ترمز خودروی جلویی شود. ممکن است تابلو یا تغییر مسیر یک خودرو را دیر ببیند. ممکن است به دلیل یک عطسه شدید، چند سرفه، پاک کردن بینی، برای چند لحظه کنترل کامل شرایط را از دست بدهد.

همین چند لحظه باعث می شود، خودرو مسافت قابل توجهی را طی کند. در این فاصله، خودرو بدون اینکه راننده فرصت کافی برای واکنش داشته باشد، جلو می‌رود و یک بی‌توجهی چندثانیه‌ای می‌تواند به ترمز ناگهانی، انحراف، خروج از مسیر یا برخورد با موانع یا دیگر خودروها منجر شود.

از طرف دیگر، برخی داروهایی که برای علائم به ظاهر ساده‌ای مثل سرماخوردگی، حساسیت، سرفه یا درد مصرف می‌شوند، ممکن است باعث کاهش سطح هوشیاری، خواب‌آلودگی، گیجی یا کند شدن واکنش شوند. خطر اینجاست که ممکن است فرد خودش متوجه کاهش توانایی‌اش نباشد و با این تصور که «حالم خوب است»، پشت فرمان بنشیند.

رانندگی نیازمند هوشیاری کامل است. راننده باید بتواند در یک لحظه، حرکت ناگهانی یک خودرو، حضور یک عابر، تغییر مسیر وسیله نقلیه مقابل یا وجود مانع در جاده را تشخیص دهد و سریع واکنش نشان دهد.

وقتی بیماری، خستگی، کم‌خوابی و دارو کنار هم قرار می‌گیرند، فاجعه رقم می خورد، راننده چشم‌هایش باز است ، ولی سطح هوشیاری و کیفیت تصمیم‌گیری او مانند یک راننده سالم و آماده نیست.

توصیه ما این است که رانندگان بیماری را دست‌کم نگیرند و دارو را هم صرفاً به دلیل اینکه از داروخانه و بدون نسخه تهیه شده، بی‌خطر برای رانندگی تصور نکنند. اگر احساس خواب‌آلودگی، گیجی، سنگینی سر، سرگیجه یا کاهش تمرکز دارند، نباید پشت فرمان بنشینند.

گاهی یک سردرد ساده، یک عطسه، یک لحظه حواس‌پرتی یا یک داروی معمولی، آغاز یک زنجیره خطرناک می‌شود: کاهش تمرکز، تأخیر در تشخیص، واکنش دیرهنگام، از دست رفتن کنترل خودرو و در نهایت تصادفی که ممکن است برای راننده، سرنشینان یا دیگر کاربران جاده، عواقب جبران‌ناپذیری داشته باشد.

پیام ما به رانندگان این است: قبل از حرکت فقط به این فکر نکنید که «می‌توانم خودرو را برانم». از خودتان بپرسید: «آیا امروز ذهن و بدن من برای واکنش صحیح و تصمیم‌گیری درست در رانندگی آماده است؟» فاصله بین سلامت و حادثه در جاده فقط چند ثانیه است؛ کاهش هوشیاری یعنی از دست دادن همین چند ثانیه.

انتهای پیام/۱۰۱۰