نقش ویژه جهادگران و بسیجیان در کاهش اضطراب خانوادههای آسیبدیده از جنگ رمضان
فاطمه نیککار، پژوهشگر مسائل اجتماعی و جامعهشناس، با اشاره به نقش گروههای جهادی و بسیجیان در روزهای جنگ رمضان اظهار کرد: یکی از مهمترین جلوههای همبستگی اجتماعی در این دوره، حضور سریع و بیمنت جهادگران و بسیجیان در کنار خانوادههایی بود که خانه، خودرو یا وسایل شخصی و زندگیشان توسط دشمن آمریکایی صهیونی آسیب دیده بود. این حضور نشان داد که در شرایط بحرانی، سرمایه اجتماعی یک جامعه فقط در نهادهای رسمی خلاصه نمیشود، بلکه مردم میتوانند با تکیه بر حس مسئولیت و نوعدوستی، بخشی از بار مشکلات یکدیگر را بر دوش بکشند و اجازه ندهند خانوادههای آسیبدیده احساس تنهایی کنند.
وی افزود: اقدامات جهادگران از آواربرداری و تخلیه اثاثیه منازل آسیبدیده گرفته تا انتقال و حفظ وسایل سالم، با سرعت و دقت، بدون چشمداشت و به صورت کاملاً رایگان انجام می شد. شاید در نگاه اول، این اقدامات صرفاً خدمات فیزیکی و اجرایی به نظر برسد، اما از منظر اجتماعی، معنای عمیقتری دارد؛ زیرا خانوادهای که در شرایط بحرانی بخشی از خانه و زندگی خود را از دست داده، بیش از هر چیز به این اطمینان نیاز دارد که جامعه در کنار او ایستاده است.
نیککار ادامه داد: در کنار خدمات عمرانی و پشتیبانی، ارائه مشاورههای روانشناسانه و گفتوگو با خانوادههای آسیبدیده نیز اهمیت بسیار زیادی داشت. مواجهه ناگهانی با تخریب خانه، از بین رفتن وسایل شخصی یا آسیب دیدن خودرو میتواند فشار روانی سنگینی بر اعضای خانواده وارد کند. اینکه جهادگران و بسیجیان علاوه بر کمکهای عملی، با حضور انسانی و همدلانه خود به دغدغههای این خانوادهها گوش دادند و برای کاهش اضطراب و نگرانی آنها تلاش کردند، نشاندهنده توجه به ابعاد انسانی بحران بود.
این جامعهشناس در پایان خاطرنشان کرد: به باور من، ارزشمندترین پیام این اقدامات، بازنمایی مفهوم «با هم بودن» در جامعه ایرانی بود. کمکهایی که سریع، رایگان و بدون چشمداشت ارائه شد، نشان داد در سختترین شرایط نیز روحیه همدلی و یاریرسانی میان مردم زنده است. جهادگران و بسیجیان در این عرصه فقط آوار جابهجا نکردند؛ آنها بخشی از اضطراب و نگرانی خانوادهها را نیز از دوششان برداشتند و با حضور خود این پیام را منتقل کردند که در روزهای سخت، هیچ خانوادهای نباید احساس کند تنها مانده است.
