خوشنویسی این شهر با عهد صفوی و خاندان الهی قمشه‌ای پیوند دارد

به گزارش خبرگزاری بسیج اصفهان؛

هنر خوشنویسی از دیرباز در فرهنگ و هویت مردم شهرضا جایگاهی ویژه داشته است؛ هنری که در کنار پیشینه تاریخی و فرهنگی این دیار، نسل‌های متعددی از هنرمندان و علاقه‌مندان را پرورش داده و امروز نیز با فعالیت انجمن خوشنویسان و حضور استادان برجسته، مسیر پویایی خود را ادامه می‌دهد.

وجود پنج استاد کشوری خوشنویسی، ۲۵ خوشنویس دارای مدرک فوق ممتاز و نزدیک به ۱۰۰ خوشنویس ممتاز، در کنار فعالیت مستمر انجمن خوشنویسان شهرضا، بیانگر ظرفیت قابل توجه این شهرستان در حوزه هنر خوشنویسی است؛ ظرفیتی که حاصل سال‌ها آموزش، تمرین، برگزاری نمایشگاه‌ها و جشنواره‌ها و تلاش هنرمندان این دیار به شمار می‌رود.

 آغاز فعالیت انجمن خوشنویسان شهرضا از سال ۱۳۶۴

فعالیت سازمان‌یافته آموزش خوشنویسی در شهرضا در سال ۱۳۶۴ و با برگزاری کلاس‌های این هنر در کتابخانه علامه طباطبایی آغاز شد. این کلاس‌ها به همت زنده‌یاد استاد محمدعلی شادمان برگزار شد و استقبال علاقه‌مندان، زمینه‌ساز راه‌اندازی رسمی شعبه شهرضا انجمن خوشنویسان ایران در همان سال شد.

با افزایش شمار هنرجویان و گسترش فعالیت‌ها، این شعبه از سال ۱۳۶۸ فعالیت خود را به‌صورت شعبه شورایی ادامه داد و به‌تدریج به یکی از شعب فعال و موفق انجمن خوشنویسان ایران تبدیل شد.

 برگزاری نخستین جشنواره خوشنویسی استان اصفهان و اجرای همایش کتابت خطبه غدیر در یک روز، از فعالیت‌های شاخص این مجموعه به شمار می‌رود؛ همایشی که حاصل آن در قالب کتاب نیز منتشر شده است.

۵ استاد کشوری؛ سرمایه هنری شهرضا

محمدجواد رحمتی، مدیر انجمن خوشنویسان شهرضا، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در شهرضا با اشاره به جایگاه این هنر در فرهنگ ایرانی و اسلامی اظهار کرد: هنر خوشنویسی، هنری قدسی است که ارتباط عمیقی با هنرمند برقرار می‌کند و در میان هنرهای مورد توجه در فرهنگ اسلامی، جایگاهی ویژه دارد.

وی با بیان اینکه شهرضا پس از اصفهان، نخستین شهرستان استان بود که به همت استاد محمدعلی شادمان صاحب کلاس‌های خوشنویسی و سپس شعبه انجمن خوشنویسان ایران شد، افزود: شهرضا از آن زمان تاکنون در زمره شهرهای پیشتاز کشور در زمینه خوشنویسی قرار داشته و با برگزاری نمایشگاه‌ها، جشنواره‌ها، همایش‌ها، مسابقات، چاپ کتاب و آثار هنری و برپایی کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی، جایگاه ویژه‌ای در این عرصه به دست آورده است.

مدیر انجمن خوشنویسان شهرضا با اشاره به شمار هنرمندان این شهرستان ادامه داد: تربیت نزدیک به ۱۰۰ خوشنویس ممتاز، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای انجمن است؛ آماری که از نظر کمی در مقایسه با بسیاری از شهرستان‌ها و حتی برخی مراکز استان‌ها قابل توجه است. از این تعداد، ۲۵ نفر دارای مدرک فوق ممتاز و پنج نفر دارای درجه استادی کشوری هستند.

رحمتی، حضور پنج استاد کشوری خوشنویسی را از افتخارات مهم شهرضا دانست و گفت: رسیدن به جایگاه استادی کشوری، حاصل سال‌ها تمرین، ممارست و تلاش مستمر، ارائه آثار هنری، تربیت شاگردان، برگزاری نمایشگاه‌ها، کسب تجربه و دستیابی به شیوه‌ای مشخص در هنر خوشنویسی است.

وی افزود: این جایگاه پس از قبولی در آزمون تخصصی انجمن خوشنویسان ایران به استادان محمدعلی جعفری، محمدجواد رحمتی، الهام میرطلایی، غلامرضا جهانشاهی و امیرحسین فهیم اعطا شده است.

از خوشنویسان دوره صفویه تا استادان معاصر

در میان نام‌های ثبت‌شده در تاریخ خوشنویسی این دیار، از محمدرضا قمشه‌ای یاد می‌شود که در دوره صفویه می‌زیسته و گفته شده است با علیرضا عباسی، خوشنویس نامدار آن دوره، رقابت داشته است.

از دیگر چهره‌های قابل توجه این عرصه، مرحوم کربلایی علی فارسی است که کتابت‌های تحریری او از آثار نفیس خوشنویسی به شمار می‌رود. بنا بر روایت‌های نقل‌شده، وی با وجود داشتن تنها یک دست، در نگارش این نوع خط مهارت فراوانی داشته است.

پیوند دانش و خوشنویسی در خاندان الهی قمشه‌ای

در میان عالمان و اندیشمندان برخاسته از این دیار، نام استاد مهدی الهی قمشه‌ای نیز به‌عنوان عالمی خوشنویس دیده می‌شود. نمونه‌هایی از خط وی نزد فرزندانش باقی مانده است و با وجود آنکه خوشنویسی را بیشتر از سر ذوق و تفنن دنبال می‌کرد، آثارش از زیبایی و ظرافت برخوردار بود.

فرزند وی، استاد حسین الهی قمشه‌ای، نیز با خط نستعلیق آشنایی دارد و در سال‌های گذشته از مشاوران عالی انجمن خوشنویسان ایران بوده است. مقدمه‌های او بر آثار هنری استادان نامدار معاصر نیز در معرفی و تبیین این هنر نقش داشته است.

نگاهی به این پیشینه تاریخی و فعالیت‌های چهار دهه اخیر انجمن خوشنویسان شهرضا نشان می‌دهد که خوشنویسی در این شهرستان، فراتر از یک مهارت هنری، بخشی از میراث فرهنگی و هویت هنری مردم آن است؛ میراثی که با حضور استادان باتجربه، تربیت هنرجویان و استمرار فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی، همچنان ظرفیت رشد و بالندگی دارد.