به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از مشهدمقدس، حجتالاسلام جواد وضیع، مسئول دفتر نمایندگی ولیفقیه در بسیج میثم مشهد، در یادداشتی با عنوان «ترکمنچای ـ شعب ابیطالب» به بررسی دو مقطع تاریخی ایران و اسلام و مقایسه رویکرد تسلیم و مقاومت پرداخت.
در این یادداشت آمده است:
اول اسفند ۱۲۰۶، دولتهای ایران و روسیه برای پایان دادن به مخاصمه، معاهدهای را امضا کردند؛ اما پرسش اینجاست که آن روز دشمن ایران پشت مرزها بود یا از آذربایجان و نخجوان تا میانه و نزدیکی قزوین را در اشغال خود داشت؟ آیا درباریان، آمال و آرزوی خود را در حکومت کردن و بقای سلطنت میدیدند یا ایران برای آنان اهمیت داشت؟
تورق تاریخ، گویای جاهطلبی، ضعف اراده، ولنگاری و عیاشی بخشی از تصمیمسازان، درباریان، حکام و رجال سیاسی قاجار بوده است.
سال هفتم بعثت، در سایه آزارهای بیامان مشرکان، پیامبر اکرم(ص) و یارانش در شعب ابیطالب محاصره شدند؛ اما هدف از این ایستادگی چه بود؟ آیا زندگی راحت، امتیاز تجاری یا سیاسی در میان بود؟
تکتک خاطرات و سخنان افراد حاضر در شعب ابیطالب، گویای فشار سخت معیشتی، فقدان امکانات رفاهی و دوری از بستگان است؛ اما پیامبر اکرم(ص) و یارانش ایستادند تا اسلام عزیز را فراگیر کنند.
به نظر شما، چرا فرد یا افرادی که خود را خبره سیاست میدانند، با مقایسه تاریخ ایران و وقایع عصر رسولالله(ص)، برای ملت قهرمان ایران نسخه تسلیم میپیچند؟ آیا درد دین و حفظ آن را دارند یا خدای ناکرده، جیفه دنیا آنان را به خود مشغول ساخته است؟
آنچه مسلم و قطعی است، آن است که ملت ایران در برابر دو کشور اتمی و دیگر همپیمانان اروپایی و منطقهای آنان، در دو جنگ تمامعیار تاب آورد و نگذاشت دشمن به اهداف خود برسد؛ آمریکاییها را تا کیلومترها دورتر فراری داد و عرصه سیاست داخلی آنان را دگرگون کرد و رقبایشان را بر کرسیهای کنگره و سنا مسلط ساخت.
انشاءالله ثمره خون قائد شهید، اخراج همه آمریکاییها از منطقه و برچیده شدن پایگاههای آنان خواهد بود.
یادداشت امیرمحمد نیکآمال | نگاهی تحلیلی به ابعاد اقتصادی و اجتماعی طرح ملی صرفهجویی انرژی با مشارکت ۱۵۰ هزار بسیجی
یادداشت | فرشاد عالی
یادداشت / حسین زارع